Platt im Flensburg Journal: Wat för en Droom

| 28/07/2017

Also, mien Navers, de hebbt ja en Droom. Nee, stimmt nich – de harrn en Droom. Un de is nu wohr worrn. Hett veel Geld kost, dat stimmt woll. Man umsünst gifft dat meist nix – un al gornich so en Droom.
Ja, richtig raadt – mien Navers sünd mit en Droomschipp ünnerwegens ween, teihn Daag op so en stevigen groten Kasten. Mit allens an Üm-un-bi, mit all so en Schicki-Micki, wat du di vörstellen kannst: Eten mit den Käpten, smucke Kledaasch, Leckerkraam den ganzen Dag, Landgang un Musik an Bord un Schippsdokter. Mien Navers hebbt allens utprobeert, ok den Dokter. Dat keem avers blots, wiel dat mien Naversch ehr Gall dat gode Eten nich verknusen kunn.

Man nu mal vun vörn. Ik heff ja nich glöövt, dat allens jüst so is as in’t Fernsehn. Doch, dat is dat, seggt mien Navers. Akraat so! De Käpten treckt jeden Dag sien Dinner-Jackett an un laadt för den Avend an sienen Disch in. He snackt en poor Wöör, un jedereen vun de Gäst föhlt sik meent. Denn gifft dat Fisch un Dwarslöpers un Salaat un noch veel, veel mehr – un achterna kaamt de Wunnerkersen-Torten. Dorto speelt denn de Kapell. Ja, en richtige Kapell is mit an Bord, mit Pianist un Saxophon-Speler un en Singersche. Nich to glöven.

„Hebbt wi allens mitbetahlt!“ prahlt mien Naver. Un he swöögt vun de Cocktail-Bar, vun den netten Steward, de em in de Kabin holpen hett, as he … ach nee, dat wull he gornich vertellen, meent he gau.
Also, de Kabin, dat weer ja meist dat Eenzigst, wo se wat an to kreteln harrn, de beiden. Bannig lütt un de Betten sowat vun small. Un de Baadstuuv mehr so en grötter Klosett. Naja, soveel in de Kabin hebbt de beiden sik denn ok nich opholen. Bi dat Programm!
Mien Naversch hett jeden Morgen Gymnastik maakt un dorna fein fröhstückt. Ehr Mann hett sik mehr an dat passive Sportprogramm holen: Football kieken un sowat. „Du weerst so en richtig fulen Sack!“ seggt se minnachtig. He is insnappt un meent, bi den düern Pries wull he eenfach allens geneten. Wat he ok dat Eten genaten hett? Kloor doch, dat hebbt se maakt, alle beid. Un tonahmen – dat geevt se en beten mucksch to.

„Afnehmen köönt wi ok tohuus,“ seggt se un kriggt Gurken un Tomaten op den Disch. He snüfft wütig, so hett he sik dat nu jüst nich dacht. Denn will he sik en Beer ut dat Köhlschapp halen. Nix dor, nich mal een Buddel. Ach ja, dat schall ja nu Sluss ween mit Droomschipp-Freuden. De Knipp is leddig, de Büx knippt, de Alldag fallt swoor.
„Un, hett jem de Landgang denn gefullen?“ fraag ik. Ja, dat weer allerbest ween, blots de Löwen, de harrn sik verkrapen. Un de Fotoapperaat weer in‘n Sand fullen un denn in’n Dutt.
Liekers, mit glönig Ogen vertellt de beiden vun de wunnerbore Reis un vun dat feine Droomschipp. Anner Johr schall dat wedder losgahn, mit en noch veel grötter Schipp, wat nu jüst boot warrt. Se hebbt al en Kabin reserveert. Na, denn man to! Ik günn ehr dat vun Harten.

Un besluut so för mi: en Tour mit so en Schipp – nee, mien Droom is dat nich!

Marianne Ehlers

Die Kommentarfunktion ist geschlossen.